Chazarowie
Po wyprawach wodzów bagdadzkich - Maslamy (727 r.), a szczególnie Merwana (737 r.), z Zakaukazia przez ?Alanskie Wrota" (Wąwóz Darialski) do doliny Tereku', Chazarowie musieli przenieść stolicę z miasta Semender, leżącego na lewym brzegu dolnego Tereku, w dolny bieg Wołgi, nad jej lewe odgałęzienie - Achtubę. Nieco poniżej miejsca, w której Achtuba oddziela się od rzeki głównej, zbudowano nową stolicę chazarską; jej turecka nazwa była identyczna z ówczesną nazwą Wołgi - Itil. Wzrost wymiany handlowej wzdłuż Wołgi sprzyjał szybkiemu rozwojowi tego miasta, od którego na zachód, aż po dolny bieg Donu i Dońca, zaczęli się osiedlać i zajrnować rolnictwem byli koczownicy-hodowcy bydła. kredyt gotówkowy konsolidacyjny bez hipoteki
Rozpoczął się powtórny rozkwit Chazarii. Pod koniec IX w. chaganowi płaciła daninę ludność nieomal połowy Europy Wschodniej, od Uralu do Wyżyny Wołyńsko-Po-dolskiej: Bułgarzy wołżańsko-kamscy, Mordwini-Erzja, Maryjczycy (Czeremisi) i wiele plemion wschodniosłowiań-skich, zamieszkujących dorzecza Dniepru i Oki.
W wiekach VIII-IX chaganat chazarski znajdował się między arabsko-muzułmańskim ?młotem" a bizantyjsko--chrześcijańskim ?kowadłem" i toczył wojnę zarówno z kalifatem bagdadzkim, jjak i z cesarstwem bizantyjskim. Obydwaj przeciwnicy toczyli prawie nieprzerwaną wojnę w Azji Mniejszej i Europie Południowej, gdzie Bizantyj-
cesarstwa lub muzułmańskiego kalifatu może doprowadzić państwo do utraty niezależności.
| |
|